რატომ არის „Immersive Sim“ ყველაზე ცუდი სახელი ვიდეოთამაშისთვის?

ვიდეოთამაშების ინდუსტრიაში არსებობს ჟანრები, რომლებიც მოთამაშეთა მცირე, თუმცა ძალიან ერთგულ ჯგუფს აერთიანებს. ერთ-ერთი ასეთი „Immersive Sim“-ია — ტერმინი, რომელიც ისეთ საკულტო თამაშებს უკავშირდება, როგორებიცაა Deus Ex, Thief ან Dishonored. თუმცა, როგორც ჩანს, სწორედ ეს სახელი ხდება მთავარი დაბრკოლება თამაშების ფართო აუდიტორიამდე მიტანისას.

მარკეტინგული კოშმარი

New Blood Interactive-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა, Dave Oshry-მ, ღიად განაცხადა, რომ „Immersive Sim“ საშინელი მარკეტინგული ტერმინია. მისი თქმით, ეს სახელი არამხოლოდ გაუგებარია მასობრივი მომხმარებლისთვის, არამედ ხელს უშლის თამაშების გაყიდვებსაც. Oshry-ს აზრით, როდესაც პოტენციურ მყიდველს ეუბნები, რომ თამაში „იმერსიული სიმულატორია“, ადამიანების უმრავლესობა დაბნეული რჩება, რადგან ტერმინი არაფერს ეუბნება მათ იმ გამოცდილების შესახებ, რასაც თამაში სთავაზობს.

პრობლემა იმაშია, რომ ამ ჟანრის ფანები უკვე ისედაც ეძებენ მსგავს პროექტებს, ხოლო მათთვის, ვინც ჟანრის დეტალებში ჩახედული არ არის, „სიმულატორი“ შესაძლოა რაღაც ზედმეტად ტექნიკურსა და მოსაწყენთან ასოცირდებოდეს. შედეგად, დეველოპერები კარგავენ დროს იმის ახსნაში, თუ რა არის მათი პროდუქტი, ნაცვლად იმისა, რომ უშუალოდ თამაშის საინტერესო მექანიკებზე ისაუბრონ.

რატომ არის „RPG“ უკეთესი ალტერნატივა?

Oshry მიიჩნევს, რომ მრავალი თამაში, რომელსაც დღეს „Immersive Sim“-ად მოიხსენიებენ, სინამდვილეში ჩვეულებრივი როლური თამაშია (RPG). „როდესაც თამაშში პერსონაჟს ავითარებ, სამყაროში ნივთებს აერთიანებ და პრობლემებს სხვადასხვა გზით წყვეტ, ეს ხომ უბრალოდ RPG-ა“, — ამბობს ის. მისთვის ნათელია, რომ „RPG“ ბევრად უფრო გაყიდვადი და გასაგები ტერმინია, ვიდრე ათწლეულების წინ ჩამოყალიბებული, ელიტარული ჟანრული განსაზღვრება.

საინტერესოა, რომ წარმატებული სტუდიებიც კი, როგორიცაა Larian Studios, თავიანთ ჰიტებს — მაგალითად, Baldur's Gate 3-ს — არასდროს უწოდებენ „Immersive Sim“-ს, მიუხედავად იმისა, რომ თამაშის სტრუქტურა ამ კატეგორიის ბევრ პრინციპს იზიარებს. ისინი იყენებენ უფრო ფართო და მიმზიდველ ტერმინებს, რაც მათ წარმატებაშიც ეხმარებათ. შედარებისთვის, ისეთი თამაშების მარკეტინგი, როგორიცაა Arkane-ის Prey, ხშირად მარცხდებოდა სწორედ ჟანრის განმარტების მცდელობისას, რამაც საბოლოოდ სტუდიის ფინანსურ პრობლემებამდეც კი მიიყვანა.

როგორ ყიდიან თამაშებს რეალურად?

New Blood Interactive-მა, რომელიც ცნობილია ისეთი პროექტებით, როგორიცაა Gloomwood და Fallen Aces, უკვე გამოსცადა მარკეტინგის სხვადასხვა მეთოდი. მაგალითად, Gloomwood-ის რეკლამირებისას მათ გამოიყენეს ფრაზა „Thief იარაღით ხელში“, რაც ბევრად უფრო მარტივად გასაგები იყო აუდიტორიისთვის. თუმცა, ამას თავისი მინუსებიც აქვს — მოთამაშეებს უჩნდებათ კონკრეტული მოლოდინები, რომელთა გამართლება ყოველთვის ადვილი არ არის.

საბოლოოდ, სტუდიამ გადაწყვიტა, თავისი თამაშების ჯგუფისთვის „Stealth Trilogy“ (სტელს-ტრილოგია) ეწოდებინა, რადგან ეს ტერმინი პირდაპირ მიუთითებს გეიმპლეის მთავარ ელემენტზე. როგორც Oshry აღნიშნავს, მარკეტინგი ხშირად მოითხოვს სიმარტივეს და იმგვარ ენას, რომელიც მომხმარებლისთვის უკვე ნაცნობია. „Immersive Sim“-ი კი რჩება ტერმინად, რომელიც მხოლოდ ინდუსტრიის „შიდა სამზარეულოსთვის“ არის გასაგები და გარე სამყაროსთან კომუნიკაციაში მხოლოდ აფერხებს პროცესს.