Guybrush Threepwood-ის ხმა: რატომ ვერ ვუმკლავდები Maniac Mansion-ს

სათამაშო ინდუსტრიის ლეგენდის პირადი არჩევანი

დომინიკ არმატო, რომელიც მილიონობით მოთამაშისთვის ცნობილია, როგორც LucasArts-ის საკულტო სერიის, Monkey Island-ის მთავარი გმირი გაიბრაშ თრიპვუდი, თავის კარიერაში მრავალ მნიშვნელოვან პროექტზე მუშაობდა. თუმცა, როცა საქმე მის პირად კომპიუტერსა და Steam-ის ბიბლიოთეკას ეხება, ის ჩვეულებრივი მოთამაშის პოზიციას იკავებს. არმატოსთვის თამაშები მხოლოდ სამსახური არ არის; ეს არის სამყარო, სადაც ის მოდუნებას და ახალი გამოცდილების მიღებას ცდილობს.

საინტერესოა, რომ არმატოს კარიერა სათავეს სწორედ იმ კომპანიიდან იღებს, რომლის თამაშებიც დღემდე მისი კოლექციის განუყოფელი ნაწილია. მიუხედავად ამისა, მან გულახდილად აღიარა, რომ არსებობს კლასიკური ნამუშევარი, რომელთანაც საერთო ენას ვერ პოულობს. საუბარია Maniac Mansion-ზე, რომელიც, მისი თქმით, ისტორიული თვალსაზრისით ფასდაუდებელია, თუმცა მისი გეიმპლეი არმატოსთვის საკმაოდ დამღლელი და მოსაწყენია.

რატომ არის Thief-ი მისთვის საუკეთესო

მიუხედავად იმისა, რომ Steam-ის სტატისტიკით მის ყველაზე მეტად ნათამაშებ პროექტად Red Dead Redemption 2 ითვლება (დაახლოებით 290 საათით), რომელიც მან COVID-19-ის პანდემიის პერიოდში „დაიპყრო“, არმატო თვლის, რომ ნამდვილი რეკორდსმენი Thief: The Dark Project-ია. ეს თამაში მისთვის განსაკუთრებული იყო თავისი ატმოსფეროთი და იმ დროისთვის რევოლუციური 3D ხმის სისტემით, რომელიც მოთამაშეს საშუალებას აძლევდა, მტრების ადგილმდებარეობა მხოლოდ ხმის მიხედვით ზუსტად განესაზღვრა.

არმატო იხსენებს, რომ Thief-ის თითოეულ დონეს 15-20 საათს ანდომებდა. მისი პირადი წესი იყო დონეზე ყველა მტრის განეიტრალება და მათ ერთ კუთხეში დაწყობა, რათა შემდეგ მშვიდად შეძლებოდა ტერიტორიის სრულყოფილი კვლევა. ეს მიდგომა ადასტურებს, თუ რამდენად ღრმად იყო ის ჩართული თამაშის სამყაროში.

ციფრული წესრიგი და უცნაური ჩვევები

სათამაშო სამყაროს გარდა, არმატო თავის ყოველდღიურ რუტინაზეც საუბრობს. მაგალითად, ის იყენებს პატარა პროგრამულ უტილიტას სახელად Klack, რომელიც ლეპტოპზე ბეჭდვისას მექანიკური კლავიატურის ხმას გამოსცემს. არმატოს თქმით, ეს უცნაური ჩვევა მას წერის პროცესში ეხმარება და კონცენტრაციის შენარჩუნებაში უწყობს ხელს.

რაც შეეხება მის სამუშაო სივრცეს, არმატო მკაცრ ციფრულ დისციპლინას იცავს. მისი სამუშაო მაგიდა ყოველთვის მოწესრიგებულია და ფაილებსაც სპეციალური სისტემით (წელი-თვე-დღე ფორმატით) ალაგებს, რათა არქივში ნებისმიერი დოკუმენტის პოვნა მარტივად შეძლოს. ეს მიდგომა ვრცელდება მის გატაცებებზეც — ის ინახავს ყველა იმ მენიუსა და კერძის ფოტოს, რაც ბოლო 15 წლის განმავლობაში მიუღია, როგორც კულინარიულ კრიტიკოსს.

არმატოს ისტორია კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ თუნდაც ყველაზე ცნობილი ხმები ინდუსტრიაში, რეალურ ცხოვრებაში ისეთივე მოთამაშეები არიან, როგორებიც ჩვენ. ისინიც ეძებენ სიმშვიდეს თამაშებში, აქვთ საყვარელი ჟანრები და ისეთივე სირთულეებს აწყდებიან, როგორსაც ნებისმიერი სხვა ენთუზიასტი.