Fujifilm მაგნიტური ფირების წარმოებას ხუთჯერ ზრდის
ახალი სიცოცხლე ტრადიციულ ტექნოლოგიას
ხელოვნური ინტელექტის (AI) ეპოქაში, როდესაც მონაცემთა მოცულობა კოსმოსური სისწრაფით იზრდება, მოულოდნელი ტექნოლოგიური რენესანსი შეინიშნება. იაპონურმა კორპორაციამ Fujifilm-მა განაცხადა, რომ 2028 ფისკალური წლისთვის მაგნიტური ფირების წარმოების სიმძლავრეს ხუთჯერ გაზრდის. ეს ნაბიჯი კომპანიის მხრიდან ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში ყველაზე მასშტაბური ინვესტიციაა — პროექტის ფარგლებში ტოკიოს მახლობლად მდებარე Odawara-ს ქარხანაში დაახლოებით 63.3 მილიონი აშშ დოლარი (10 მილიარდი იენი) ჩაიდება.
მიუხედავად იმისა, რომ მაგნიტური ფირები მრავალი ადამიანისთვის მოძველებულ ტექნოლოგიად აღიქმება, მონაცემთა ცენტრებისა და მსხვილი ორგანიზაციებისთვის ის კვლავ შეუცვლელი რჩება. Fujifilm-ის ახალი პროექტი კონცენტრირებული იქნება თანამედროვე კარტრიჯების წარმოებაზე, რომელთა ტევადობა 100 ტერაბაიტს აღწევს. ეს ტექნოლოგია საფუძვლად 1954 წელს ჩაეყარა, როდესაც კომპანიამ პირველი ფირები სატელევიზიო აღჭურვილობისთვის შეიმუშავა.
რატომ გახდა მაგნიტური ფირები კვლავ აქტუალური?
მთავარი მიზეზი ხელოვნური ინტელექტის მიერ გენერირებული მონაცემების მასშტაბია. კვლევების თანახმად, ორგანიზაციების 95%-მდე აღნიშნავს, რომ AI-ს დანერგვის შემდეგ მათ მიერ შენახული ინფორმაციის მოცულობა მკვეთრად გაიზარდა. პროგნოზების მიხედვით, 2030 წლისთვის გლობალური მონაცემების მოცულობამ შესაძლოა 718 ზეტაბაიტს მიაღწიოს, რაც 2024 წლის მაჩვენებელს ოთხჯერ აღემატება.
მაგნიტური ფირების მთავარი უპირატესობა მათი ეკონომიურობა და უსაფრთხოებაა. მონაცემების შენახვა ფირებზე დაახლოებით 1 ცენტი ღირს თითო გიგაბაიტზე, მაშინ როცა მყარი დისკების (HDD) შემთხვევაში ეს ხარჯი 3-3.5 ცენტს შეადგენს. 100 ტერაბაიტის შენახვისას ფირების გამოყენება დაახლოებით 67-71%-ით იაფი ჯდება. გარდა ამისა, ფირები არ საჭიროებს მუდმივ კავშირს ქსელთან, რაც მათ კიბერშეტევებისგან დაცულს ხდის. როდესაც მონაცემები ოფლაინ რეჟიმში, ფიზიკურ მედიაზეა შენახული, დისტანციური ჰაკერული თავდასხმების რისკი მინიმუმამდეა დაყვანილი.
ტექნოლოგიური ბაზრის ტენდენციები
Fujifilm-ის გადაწყვეტილება არ ნიშნავს, რომ კომპანიები უარს ამბობენ თანამედროვე SSD ან HDD დისკებზე. პირიქით, იაპონური ტექნოლოგიური გიგანტები ერთდროულად რამდენიმე მიმართულებით ახორციელებენ ინვესტიციებს. მაგალითად, Kioxia ნახევარგამტარული მეხსიერების წარმოების გასაზრდელად 37 მილიარდ აშშ დოლარს დებს, ხოლო Toshiba ფილიპინებში მყარი დისკების ქარხნის გაფართოებას გეგმავს.
ეს მიუთითებს იმაზე, რომ ციფრული ეკონომიკა მრავალფეროვან მიდგომებს მოითხოვს: მაღალსიჩქარიან მეხსიერებას აქტიური ოპერაციებისთვის და საიმედო, იაფფასიან მაგნიტურ ფირებს გრძელვადიანი არქივისთვის. საქართველოს ტექნოლოგიური სექტორისთვის ეს ნიშნავს მონაცემთა შენახვის სტრატეგიების უფრო რაციონალურ დაგეგმვას, სადაც არქივირებისთვის ტრადიციული მეთოდები კვლავაც შეინარჩუნებენ თავიანთ ადგილს.